We nemen afscheid van onze vriend de fuut die vlak voor een andere boot een nest heeft gemaakt. De eieren beloven een groot futen gezin.
De keuze van gisteren om richting de flevodijk te varen heeft qua windrichting goed uitgepakt. Enkhuizen is bezeild met een windkrachtje 3.
We varen met fok, grootzeil en kotterfok. Ondanks dat de wind slechts 3 is varen we toch met een 6km per uur richting Enkhuizen. Het Markermeer is hier toch al gauw 32km breed.
We schutten door het Naviduct en de schotel van de sluiswachter staat er nog steeds.
Vannacht hebben we heerlijk geslapen achter het vertrouwde anker van de Regulus. De golven van sommige vrachtschepen kwamen soms precies dwars waardoor we lekker schommelden. De mast staat overeind, ook het grootzeil is aangeslagen alleen de maststeun moet nog weg. Maar dat is voor later zorg. We gaan ankerop en varen om vuurtoreneiland heen het Markermeer op.
Het is druk met beroepsvaart. Ook zijn er veel Rijn cruiseschepen, die zoeken nu andere bestemmingen ivm het lage water.
We varen langs Pampus richting Flevoland. In de baai bij het gemaal Blocq van Knuffele ligt de haven van WSV BvK waar we een mooi plekje krijgen.
We liggen met uitzicht op de ingang van de baai en ook nog met de punt in de wind. De wind maakt dat we geen last van de hitte hebben.
Omdat we vroeg aangelegd hebben zien we nog wat verrichtingen van andere schippers. De eerste schipper nam bij vertrek de elektrakast mee met zn anker. Hij keek erbij alsof dat normaal was. Pas toen hij met zijn anker ook achter de meerpaal bleef haken kwam er een klein deukje in zijn zelfvertrouwen.
De volgende schipper moest achteruit zijn box in. Met de wind op de kont, dat is niet de meest moeilijke situatie. Maar wel als je een constructie bedenkt dat je met ringen aan de begeleidende touwen gaat werken.
Daarna volgende een Duits echtpaar. Ze waren niet tevreden met de door de havenmeester toegewezen box. Het trapje op de steiger was niet hoog genoeg. Het af en opstappen moest eerst drie keer geoefend worden. Dat ging volgens ons soepel. Maar toch moest de havenmeester er weer bij komen. Deze was uiterst vriendelijk maar veranderde niks aan de situatie. Daarna moest de stroomkabel uitgelegd worden. De kabel van de duitsers was niet langgenoeg. Het kwam de sfeer niet ten goede. Nadat er een langere kabel tevoorschijn kwam bleek er geen stroom op het stopcontact te staan. Je moet nl op de knop naast het stopcontact drukken om stroom te krijgen. We durven inmiddels niet meer te kijken…….
We verlaten ons inmiddels vertrouwde plekje bij WSV IJmond. 200 meter verderop ligt de buitenhuizerbrug, die al 4 jaar defect is.
We gaan de laag over vliegende vliegtuigen niet missen.
Nadat we onder de brug door zijn leggen we aan bij de wachtsteiger waar we de mast omhoog zetten.
Na de de nieuwe verstaging nog eens goed gecontroleerd te hebben varen we richting Amsterdam. Via de Oranjesluizen varen we naar de baai van Durgerdam waar we te anker gaan.
We zijn nog steeds te gast bij IJmond. Wel af en toe een stukje verplaatsen omdat een vaste ligplaatshouder terug komt. De vakanties in Noord lopen al weer op z’n einde.
Wij liggen aan een lange steiger. Aan de andere kant zijn boxen en daar ligt een zusje van de Regulus. Het gebeurt niet vaak dat we met nog een Beachcomber op de foto kunnen.
Morgen gaan we eerst de verjaardag van Wisse vieren en daarna gaan we onder de laatste brug door en zetten we de mast omhoog.
De verzilting zet door. De sluis in Spaarndam schut nog maar drie keer per dag. In Rotterdam en den Haag zijn de sluizen al geheel gesloten voor de recreatie en dat zal in Spaarndam de komende week ook wel gebeuren. We nemen geen risico en schutten vandaag naar de ‘zoute’ kant.
Maar eerst genieten we nog van de gezelligheid van de HZV. Onze andere vereniging.
